Biblia · Księga Sofoniasza
Księga Sofoniasza 3
1 Biada temu miastu zmazanemu i splugawionemu, gwałty czyniącemu! 2 Nie słucha głosu, ani przyjmuje karności, w Panu nie ufa, do Boga swego nie przybliża się. 3 jego w pośrodku jego są lwy ryczące, sędziowie jego są wilki wieczorne, które nie gryzą kości aż do poranku. 4 Prorocy jego skwapliwi, mężowie przewrotni; kapłani jego splugawili rzeczy święte, gwałcą. 5 Pan sprawiedliwy jest w pośród niego, nie czyni , każdego dnia sąd swój wydaje na światłość bez przestania; złośnik wstydzić się nie umie. 6 Wykorzeniłem narody, spustoszone są zamki ich, obróciłem w pustynię ulice ich, tak, że , ktoby przez nie chodził; spustoszone są miasta ich, tak, że niemasz ani człowieka ani obywatela. 7 Rzekłem: Wżdyć się mnie bać będziesz, przyjmiesz karność, aby nie był wytracony twój, przez to, czemem cię nawiedzić chciał; ale rano wstawszy psują wszystkie przedsięwzięcia swoje. 8 oczekiwajcie na mię, mówi Pan, do dnia, którego powstanę do łupu; bo sąd mój jest, abym zebrał narody, i zgromadził królestwa, abym na nie wylał rozgniewanie moje i gniewu mego; ogniem gorliwości mojej będzie po żarta ta wszystka ziemia. 9 Bo na ten czas przywrócę narodom wargi czyste, któremiby wzywali wszyscy imienia Pańskiego, a służyli mu jednomyślnie. 10 Ci, którzy są za rzekami ziemi Murzyńskiej, pokłon mi oddają z córką rozproszonych moich, przyniosą mi dary. 11 Dnia nie zawstydzisz się za żadne uczynki twoje, któremiś wystąpiło przeciwko mnie; bo na ten czas odejmę z pośrodku ciebie tych, którzy się weselą z sławy twojej, a nie będziesz się więcej wywyższało na górze świętobliwości mojej. 12 I zostawię w pośrodku ciebie lud ubogi a nędzny, i ufać będą w imieniu Pańskiem. 13 Izraela nie będą czyniły nieprawości, ani będą mówiły kłamstwa, ani się znajdzie w ustach ich język zdradliwy; ale się paść będą i odpoczywać, a nie będzie, ktoby je przestraszył. 14 Zaśpiewaj, córko Syońska! wykrzykajcie, Izraelczycy! wesel się a raduj się ze wszystkiego serca, córko Jeruzalemska! 15 Że odjął Pan twoje, uprzątnął nieprzyjaciela twego; król Izraelski jest Panem w pośrodku ciebie, nie oglądasz więcej złego. 16 Dnia onego rzeką do : Nie bój się! a do Syonu: Niech nie mdleją ręce twoje! 17 Pan, Bóg twój, w pośrodku ciebie mocny zachowa cię, rozweseli się wielce nad tobą, przestanie na miłości swej przeciwko tobie, i rozweseli się nad tobą z śpiewaniem, mówiąc: 18 Tęskniących po Jeruzalemie zgromadzę, bo z ciebie są i smutni dla brzemienia zelżywości włożonej na cię. 19 Oto Ja koniec uczynię wszystkim, którzy cię trapić będą na on czas, a zachowam chromą, i wygnaną zgromadzę; sposobię im chwałę i imię po wszystkiej ziemi, w której zelżywość ponosili. 20 Wtenczas was, wtenczas, mówię, zgromadzę was; dam wam imię i chwałę między wszystkimi narodami ziemi, gdy zaś przywiodę więźnie wasze przed oczyma waszemi, mówi Pan.
Słowniczek archaizmów (18)
- książęta
- przywódca, władca, wódz
- zakon
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- nieprawości
- bezprawie, grzech
- wszakże
- jednak, przecież
- niemasz
- nie ma
- przybytek
- namiot spotkania; miejsce mieszkania Boga wśród ludu
- przetoż
- dlatego
- wszystka, wszystkę, wszystkiej, wszystkiego
- cały, każdy
- popędliwość
- gniew, porywczość
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- onego
- ten, tamten
- ostatki
- reszta
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- jeruzalemie, jeruzalemu
- Jerozolima
- zasię
- zaś, natomiast
- owszem
- przeciwnie; owszem
- przywiodę
- przyprowadzę, przyprowadził
- albowiem
- ponieważ, bo
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna