Biblia · Księga Sędziów
Księga Sędziów 17
1 A był niektóry mąż z góry Efraim, imieniem Michas. 2 Ten rzekł do matki swojej: Tysiąc i sto srebrników, któreć było ukradziono, o któreś przeklinała, i mówiłaś, gdym i ja słyszał, oto srebro to u mnie jest, jam je wziął. I rzekł matka jego: Błogosławionyś, synu mój, od Pana. 3 A tak wrócił tysiąc i sto srebrników matce swojej; i rzekła matka jego: poświęciłam to srebro Panu z ręki mojej dla ciebie, synu mój, aby uczyniono z niego ryty i lany obraz, teraz oddawam ci je. 4 I wrócił ono srebro matce swojej. wziąwszy matka jego dwieście srebrników, dała je złotnikowi; i uczynił z nich obraz ryty i lany, który był w domu Michasowym. 5 A miał ten Michas kaplicę bogów, sprawił też był Efod i Terafim, a poświęcił ręce jednego z synów swych, aby mu był za kapłana. 6 W one dni nie było króla w Izraelu; każdy, co był dobrego w oczach jego, czynił. 7 I był młodzieniec z Juda, które było w pokoleniu Juda, a ten będąc Lewitą był tam przychodniem. 8 Wyszedł tedy on mąż z miasta Betlehem Juda, aby mieszkał, gdzieby mu się trafiło; i przyszedł na górę Efraim aż do domu Michasowego, idąc drogą swoją. 9 Tedy rzekł do niego Michas: Skąd idziesz? I odpowiedział mu: Jam jest z Betlehem Juda, a idę, abym mieszkał gdzieby mi się trafiło. 10 I rzekł mu Michas: Zostań u mnie, a bądź mi za ojca i za kapłana, a jać dam dziesięć srebrników do roku, i dwie szaty, i pożywienie twoje; i szedł za nim on Lewita. 11 I upodobało się Lewicie mieszkać z mężem ; a był przy nim on młodzieniec jako jeden z synów jego. 12 I poświęcił Michas ręce Lewity, i był mu on młodzieniec za kapłana, i mieszkał w domu Michasowym. 13 Tedy rzekł Michas: Teraz wiem, że mi będzie Pan błogosławił, gdyż mam Lewitę za kapłana.
Słowniczek archaizmów (6)
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- przetoż
- dlatego
- tedy
- wtedy, zatem
- betlehem
- Betlejem
- lewita
- członek pokolenia Lewiego, sługa przy świątyni
- onym
- ten, tamten
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna