Biblia · Księga Koheleta
Księga Koheleta 9
1 Zaprawdęm to uważał w sercu swem, abym to wszystko objaśnił, że sprawiedliwi i mądrzy z sprawami swemi są w rękach Bożych, a ani miłości, ani nienawiści nie zna człowiek ze wszystkich rzeczy, które są przed jego. 2 Wszystko się dzieje jednakowo wszystkim; jednoż przychodzi na sprawiedliwego i niezbożnego, na dobrego i na czystego i nieczystego, na ofiarującego i na tego, który nie ofiaruje; na dobrego, i na grzesznego, na przysięgającego, i na tego, co się przysięgi boi. 3 A toć jest najgorsza między wszystkiem, co się dzieje pod słońcem, iż jednoż przychodzi na wszystkich; a , że serce synów ludzkich pełne jest złego, a iż głupstwo trzyma się serca ich za ich, a potem idą do umarłych. 4 ktokolwiek się towarzyszy ze wszystkimi żywymi, ma nadzieję, (Gdyż i pies żywy lepszy jest, niż lew zdechły;) 5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich. 6 Owszem i miłość ich, i zazdrość ich i nienawiść ich już zginęła, a nie mają więcej działu na wieki we wszystkiem, co się dzieje pod słońcem. 7 Idźże , jedz z radością chleb twój, a pij z dobrą myślą wino twoje; albowiem już wdzięczne są Bogu sprawy twoje. 8 Na każdy czas niech będą szaty twoje białe, a olejku na głowie twojej niech się nie przebiera. 9 Zażywaj żywota z żoną, którąś umiłował, po wszystkie dni żywota marności twojej, któreć dał Bóg pod słońcem po wszystkie dni marności twojej; boć ten jest dział twój w żywocie twoim i w pracy twojej, którą podejmujesz pod słońcem. 10 Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem żadnej pracy, ani myśli, ani , ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz. 11 Potem obróciwszy się ujrzałem pod słońcem, że bieg nie jest w mocy prędkich, ani wojna w mocy mężnych, ani w mocy mądrych, ani bogactwo w mocy roztropnych, ani łaska w mocy pomyślnych; ale czas i trafunek wszystko przynosi. 12 Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada. 13 widziałem i tę mądrość pod słońcem, która jest wielka u mnie: 14 Miasto małe, a w niem ludzi mało, przeciw któremu przyciągnął król możny, i obległ je, i usypał przeciwko niemu wały wielkie; 15 I znalazł się w niem mąż ubogi mądry, który wybawił miasto ono mądrością swoją; choć nikt nie wspomniał na męża ubogiego. 16 Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali. 17 Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi. 18 Lepsza jest mądrość niż oręże wojenne; ale jeden grzesznik psuje wiele dobrego.
Słowniczek archaizmów (13)
- wszystko, wszystkiem
- cały, każdy
- iż
- że
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- owszem
- przeciwnie; owszem
- żywota, żywocie
- życie; także: łono, brzuch
- albowiem
- ponieważ, bo
- tedy
- wtedy, zatem
- niemasz
- nie ma
- umiejętności
- wiedza, poznanie
- żywność
- pożywienie
- nadto
- ponadto
- onego
- ten, tamten
- aczkolwiek
- chociaż
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna