Biblia · Księga Koheleta
Księga Koheleta 8
1 Mądrość człowieka oświeca jego, a twarzy jego odmienia. 2 Jać radzę, abyś wyroku królewskiego przestrzegał a według przysięgi Bożej. 3 Nie skwapiaj się odejść od oblicza jego, ani trwaj w uporze; cobykolwiek chciał, uczyniłciby. 4 Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz? 5 Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego. 6 Albowiem wszelki zamysł ma czas i przyczyny; aleć wielka bieda trzyma się człowieka, 7 Że nie wie, co ma być; bo kiedy się co stanie, któż mu oznajmi? 8 człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował , ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność. 9 Tom widział, gdym przyłożył serce swoje do tego wszystkiego, co się pod słońcem dzieje; widziałem ten czas, którego panuje człowiek nad człowiekiem na jego złe. 10 widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność. 11 Bo nie zaraz wychodzi dekret na złe sprawy, na tem jest wszystko serce synów ludzkich, aby czynili złe rzeczy. 12 A chociaż grzesznik sto źle czyni, i odwłacza mu się, wszakże ja wiem, że dobrze będzie bojącym się Boga, którzy się boją oblicza jego. 13 Ale niezbożnemu nie dobrze będzie, ani się przedłużą dni jego, pomija jako cień, przeto, iż się nie boi oblicza Bożego. 14 Jest też marność, która się dzieje na ziemi, że bywają sprawiedliwi, którym się tak powodzi, czynili uczynki ; bywają niepobożni, którym się tak powodzi, jakoby czynili uczynki sprawiedliwych. Przetożem rzekł: I toć jest marność. 15 A tak chwaliłem , przeto, iż niemasz nic lepszego człowiekowi pod słońcem, jeść, i pić, i się, a iż mu jedno to zostaje z pracy jego po wszystkie dni jego, które mu Bóg dał pod słońcem. 16 A chociażem udał serce swe na to, abym doszedł mądrości, i zrozumiał kłopoty, które się dzieją na ziemi, dla których człowiek ani we dnie ani w nocy nie śpi; 17 A wszakże widziałem przy każdym uczynku Bożym, że nie może człowiek doścignąć sprawy, która się dzieje pod słońcem. Starać się człowiek chcąc tego dojść, ale nie dochodzi; owszem choćby rzekł mądry, że się chce dowiedzieć, nie będzie mógł znaleść.
Słowniczek archaizmów (20)
- oblicze, oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- hardość
- pyszny, wyniosły
- wszakże
- jednak, przecież
- albowiem
- ponieważ, bo
- niemasz
- nie ma
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- wszystko, wszystkiego
- cały, każdy
- tedym
- wtedy, zatem
- onem
- ten, tamten
- iż
- że
- przeto, przetoż
- dlatego
- kroć
- razy („siedm kroć” = siedem razy)
- owszem
- przeciwnie; owszem
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- niepobożni, niepobożnych
- bezbożni
- zasię
- zaś, natomiast
- wesele
- radość
- jedno
- tylko (np. „jedno wierz” = tylko wierz)
- weselić
- radować się
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna