Biblia · Księga Jeremiasza
Księga Jeremiasza 4
1 się chciał nawrócić, Izraelu! mówi Pan, do mnie się nawróć. Bo jeźli odejmiesz obrzydłości twoje od mego, a nie będziesz się tułał, 2 I przysiężeszli w prawdzie, w sądzie i w sprawiedliwości, mówiąc: Jako żyje Pan; błogosławić sobie w nim będą narody, i w nim się przechwalać. 3 tak mówi Pan mężom Judzkim i Jeruzalemskim: Poorzcie sobie nowinę, a nie siejcie na cierniu; 4 Obrzeżcie się Panu, a odejmijcie nieobrzezki serca waszego, mężowie Judzcy, a obywatele Jeruzalemscy! by nie wyszła jako ogień moja, a nie zapaliła się, a nie byłby, ktoby ugasił dla złości przedsięwzięcia waszego. 5 Opowiadajcie w Judzie, a w ogłaszajcie, i mówcie: Zatrąbcie w trąbę w ziemi, zwołajcie, zgromadźcie lud, a mówcie: Zbierzcie się, a wejdźmy do miast obronnych. 6 Podnieście chorągiew na , bądźcie serca dobrego, nie zastanawiajcie się; bo Ja złe od północy, i porażkę wielką. 7 Wychodzi lew z jaskini swojej, a ten, który niszczy narody, wyszedłszy z miejsca swego, ciągnie, aby obrócił ziemię twoję w pustynię, a miasta twoje aby zburzone były, aby nie było żadnego obywatela. 8 przepaście się worami, narzekajcie a kwilcie, bo nie jest odwrócony gniew zapalczywości Pańskiej od nas. 9 I stanie się dnia , mówi Pan, że zginie serce królewskie, i serce , a zdumieją się kapłani, i prorocy dziwować się będą. 10 I rzekłem: Ach panujący Panie! zaprawdęś bardzo ten lud i Jeruzalem omylił, mówiąc: Pokój mieć będziecie! a miecz przeniknął aż do . 11 Czasu onego rzeką temu ludowi i Jeruzalemowi: Wiatr gwałtowny z miejsc wysokich na puszczy idzie prosto na lud mój, nie żeby przewiewał, ani wyczyszczał. 12 Wiatr gwałtowniejszy niż oni przyjdzie mi; teraz Ja też opowiem im . 13 Oto występuje jako obłoki, a wozy jego jako wicher, prędsze są niż orły konie jego. Biada nam! bośmy spustoszeni. 14 Omyj od złości serce twoje, Jeruzalem! abyś wybawione było. Dokądże trwać będą w pośrodku ciebie myśli twojej. 15 Bo głos opowiadającego idzie od Danu, a tego, który ogłasza nieprawość, z góry Efraim. 16 Przypominajcież tym narodom: Oto ogłaszajcie Jeruzalemczykom, że stróżowie przychodzą z ziemi dalekiej, a wydawają przeciwko miastom Judzkim głos swój. 17 Jako stróżowie pól położą się przeciwko niemu w około; bo mię do gniewu wzruszyło, mówi Pan. 18 Droga twoja i postępki twoje to uczyniły tobie; toć złość twoja przyniosła, że to jest gorzkie, a że przenika aż do serca twego. 19 O wnętrzności moje, wnętrzności moje! boleść cierpię. O osierdzia moje! trwoży się we mnie serce moje, nie zamilczę; bo głos trąby słyszysz, duszo moja! i okrzyk wojenny. 20 Porażka za porażką ogłasza się, spustoszona będzie ziemia; nagle spustoszone będą namioty moje, i moje w okamgnieniu. 21 Dokądże widzieć będę chorągiew, i słyszeć głos trąby? 22 Bo głupi lud mój nie zna mię, synowie niemądrzy i nierozumni są; mądrzy są do czynienia złego, ale dobrze czynić nie umieją. 23 Spojrzęli na ziemię, a oto jest niepozorna i próżna; jeżeli na niebo, nie masz na niem światłości. 24 Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się. 25 Spojrzęli, a oto człowieka, i wszelkie ptastwo niebieskie odleciało. 26 Spojrzęli, a oto pole urodzajne jest pustynią, a wszystkie miasta jego zburzone są od oblicza Pańskiego, i od oblicza gniewu zapalczywości jego. 27 Bo tak mówi Pan: Spustoszona będzie wszystka ziemia, końca jeszcze nie uczynię. 28 Nad tem ziemia kwilić będzie, a niebiosa w górze zaćmią się, przeto, żem mówił, com umyślił, a nie żałuję, ani się odwrócę od tego. 29 Przed grzmotem jeźdźców i strzelających z łuku uciecze wszystko miasto; wejdą do gęstych obłoków, i na skały wstąpią. Wszystkie miasta opuszczone będą, a nie będzie, ktoby w nich mieszkał. 30 A ty zburzona będąc uczynisz? Choćbyś się ubrała w szarłat, choćbyś się ozdobiła ozdobą złotą, choćbyś też oblicze twe przyprawiła barwiczką, próżno się stroisz; wzgardzą tobą zalotnicy twoi, a duszy twojej szukać będą. 31 Bom słyszał głos jako rodzącej, uciski jako pierworodzącej, głos córki Syońskiej narzekającej, a załamującej ręce swe, mówiąc: Biada mnie teraz! bo ustała dusza moja dla morderców.
Słowniczek archaizmów (22)
- jeźli, jeźlibyś
- jeśli
- oblicze, oblicza
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- tedy
- wtedy, zatem
- albowiem
- ponieważ, bo
- snać
- może, być może
- popędliwość
- gniew, porywczość
- jeruzalem, jeruzalemie, jeruzalemowi
- Jerozolima
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- przywiodę
- przyprowadzę, przyprowadził
- przeto, przetoż
- dlatego
- onego
- ten, tamten
- książąt, książąt
- przywódca, władca, wódz
- wżdy
- jednak, mimo to
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- nieprawość, nieprawości
- bezprawie, grzech
- zaiste
- naprawdę, zaprawdę
- wszystka, wszystko
- cały, każdy
- opony
- zasłony, tkaniny namiotu
- niemasz
- nie ma
- wszakże
- jednak, przecież
- cóż
- co
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna