Biblia · Księga Izajasza
Księga Izajasza 4
1 A w on dzień uchwyci się niewiast męża jednego, mówiąc: Chleb swój jeść będziemy, i odzieniem swem przyodziewać się będziemy; tylko niech nas od imienia twego, a odejmij nasze. 2 W on dzień latorośl Pańska zacna i sławna będzie, a owoc ziemi bujny i pozorny tym, którzy zachowani będą z Izraela. 3 I stanie się, że kto zostanie na , i który zostawiony będzie w , świętym słynąć będzie, każdy, który jest napisany do w Jeruzalemie. 4 Gdy omyje Pan plugastwo córek Syońskich, a krew Jeruzalemską opłócze z niego w duchu sądu, i w duchu zapalenia. 5 I stworzy Pan nad każdem miejscem góry Syońskiej, i nad każdem zgromadzeniem jej obłok we dnie, a dym i jasność pałającego ognia w nocy: bo nad wszystką sławą będzie ochrona. 6 A będzie namiotem na zasłonę we dnie od gorąca, a na ucieczkę i ukrycie przede dżdżem i powodzią.
Słowniczek archaizmów (6)
- siedm
- siedem
- zowią
- nazywają
- pohańbienie
- zhańbienie
- syonie
- Syjon (Jerozolima)
- jeruzalemie
- Jerozolima
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna