Biblia · Księga Izajasza
Księga Izajasza 26
1 Dnia śpiewana będzie ta pieśń w ziemi Judzkiej: Mamy miasto obronne, Bóg zbawieniem opatrzył mury i baszty jego. 2 Otwórzcie bramy, a niech naród sprawiedliwy, który strzeże prawdy. 3 Człowieka spolegającego na tobie zachowywasz w pokoju, w pokoju mówię: bo w tobie ufa. 4 Miejcie nadzieję w Panu aż na wieki; boć w Panu, w Panu jest skała wieczna. 5 Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu; 6 Depcze je noga; nogi ubogiego, stopa nędzników. 7 Ścieszka sprawiedliwego jest prosta; prostą drogą sprawiedliwego wyrównywasz. 8 Na drodze twoich, Panie! oczekujemy cię; żądność naszej jest do imienia twego, i do wspominania na cię. 9 Dusza moja żąda cię w nocy, , duchem swym, który jest we mnie, rano cię szukam; gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego. 10 Gdy się łaska pokazuje niepobożnemu, nie uczy się sprawiedliwości; w ziemi prawości czyni, a nie dba nic na majestat Pański. 11 Panie! choć wywyższona jest ręka twoja, przecię tego nie widzą; ujrząć, ale pohańbieni będą, zajrząc ludowi twemu; i ogień tych nieprzyjaciół twoich pożre. 12 Panie! zrządzisz nam pokój; bo , co się działo przy nas, czyniłeś ku dobremu naszemu. 13 Panie Boże nasz! panowalić nad nami inni panowie oprócz ciebie; ale myśmy tylko, w tobie ufając, wspominali na imię twoje. 14 Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, , żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich. 15 Rozmnożyłeś naród; o Panie! rozmnożyłeś naród; uwielbionyś jest, acześ go był zapędził na wszystkie granice ziemi. 16 Panie! w ucisku szukali cię; gdyś ich karał, wylewali modlitwy swe. 17 Jako brzemienna, gdy się przybliża ku rodzeniu, boleje i woła w boleściach swoich, takeśmy byli przed twojem, Panie! 18 Poczęliśmy, boleliśmy; aleśmy tylko wiatr porodzili, a żadnegośmy wybawienia ziemi nie sprawili, i nie upadli mieszkający na okręgu ziemskim. 19 Ożyją umarli twoi, trupy moje wstaną, gdy rzeczesz: Ocućcie się, a śpiewajcie mieszkający w prochu! Albowiem rosa twoja będzie jako rosa na ziołach; ale niezbożnych o ziemię uderzysz. 20 Idź, ludu mój! wnijdź do komór swoich, a zamknij drzwi twoje za sobą; skryj się na maluczką chwilkę, dokąd nie przeminie rozgniewanie. 21 Albowiem oto Pan wychodzi z miejsca swego, aby nawiedził nieprawość mieszkających na ziemi; ziemia odkryje krew swoję, a nie zakryje dalej pobitych swoich.
Słowniczek archaizmów (13)
- onego
- ten, tamten
- wnijdzie, wnijdź
- wejdzie, wejść
- sądy, sądów
- wyroki Boże, przepisy
- dusza, duszy
- życie, osoba, człowiek
- owszem
- przeciwnie; owszem
- albowiem
- ponieważ, bo
- nieprawość
- bezprawie, grzech
- nadto
- ponadto
- wszystko, wszystkę
- cały, każdy
- przeto
- dlatego
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
- jakoby
- jak gdyby; żeby
- tedy
- wtedy, zatem
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna