Biblia · 1 Księga Kronik
1 Księga Kronik 22
1 I rzekł Dawid: Toć jest miejsce domu Pana Boga, i to ołtarz na Izraelowi. 2 Dawid, aby zgromadzono cudzoziemców, którzy byli w ziemi Izraelskiej; i postanowił z nich kamienników, aby ciosali kamienie czworograniaste na budowanie domu Bożego. 3 Żelaza taż bardzo wiele na gwoździe, i na drzwi w bramach, i na spajanie nagotował Dawid, i miedzi wagę niezliczoną. 4 Drzewa taż cedrowego bez liczby, nawieźli Dawidowi Sydończycy i Tyryjczycy drzewa cedrowego bardzo wiele. 5 Bo rzekł był Dawid: Salomon, syn mój, jest młodzieńczykiem małym, a dom ma być zbudowany Panu wielki i znamienity, któregoby imię i sława po ziemi była; przetoż teraz nagotuję mu potrzeb. I nagotował Dawid przed śmiercią swą bardzo wiele potrzeb. 6 zawołał Salomona, syna swego, a przykazał mu, aby zbudował dom Panu, Bogu Izraelskiemu. 7 I rzekł Dawid do Salomona: Synu mój! Umyśliłem był w sercu mojem, zbudować dom imieniowi Pana Boga mego. 8 Ale się stało do mnie słowo Pańskie, mówiąc: Wieleś krwi rozlał, i wielkieś wojny prowadził; nie będziesz budował domu imieniowi memu, przeto żeś wiele krwi rozlał na ziemię przedemną, 9 Oto syn, któryć się urodzi, będzie mężem spokojnym; bo mu dam od wszystkich nieprzyjaciół jego zewsząd. Przetoż Salomon będzie imię jego; albowiem pokój i odpocznienie dam Izraelowi za dni jego. 10 On zbuduje dom imieniowi memu; on mi będzie za syna, a ja mu będę za ojca, i utwierdzę królestwa jego nad Izraelem aż na wieki. 11 Przetoż Pan będzie z tobą, synu mój! I będzieć się szczęściło, i zbudujesz dom Pana, Boga twego, jako mówił o tobie. 12 niech ci da Pan roztropność, i zmysł, a niech cię postanowi nad Izraelem, abyś strzegł Pana Boga twego. 13 Tedy szczęśliwym będziesz, strzedz i czynić będziesz przykazania i , które rozkazał Pan przez Mojżesza Izraelowi. Zmacniajże się, a bądź mężem, nie bój się ani się lękaj. 14 A otom ja w utrapieniu mojem nagotował na dom Pański złota sto tysięcy talentów, i srebra tysiąc tysięcy talentów do tego miedzi i żelaza bez wagi, bo tego wiele jest: drzewa także, i kamienia nagotowałem, a ty do tego przyczynisz. 15 Masz też u siebie wiele rzemieślników, kamiennikówi i murarzy, i cieśli, i wszelkich biegłych w każdem rzemieśle. 16 Złota, srebra, i miedzi, i żelaza liczby; wstańże a czyń, a Pan będzie z tobą. 17 I przykazał Dawid wszystkim książętom Izraelakim, aby pomagali Salomonowi synowi jego; 18 Mówiąc: Pan Bóg wasz nie jest z wami, który wam dał odpocznienie zewsząd? Bo dał w rękę moję obywateli tej ziemi, i poddane jest ta ziemia Panu i ludowi jego. 19 Teraz tedy oddajcie serce swe i swoję, abyście szukali Pana, Boga waszego; i wstańcie, a budujcie Panu Bogu, żebyście tam wnieśżli przymierza Pańskiego, i naczynia święte Boże, do domu, który będzie zbudowany imieniowi Pańskiemu.
Słowniczek archaizmów (17)
- całopalenie
- ofiara spalana w całości na ołtarzu
- przeto, przetoż
- dlatego
- rozkazał
- polecić, nakazać; polecenie
- albowiem
- ponieważ, bo
- wszystkiej
- cały, każdy
- tedy
- wtedy, zatem
- odpocznienie
- odpoczynek
- stolicę
- tron (także: stolica)
- wszakże
- jednak, przecież
- zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- jeźli
- jeśli
- sądy
- wyroki Boże, przepisy
- niemasz
- nie ma
- izali
- czyż? (pytanie retoryczne)
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- świątnicę
- świątynia
- skrzynię
- skrzynia przymierza, Arka
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna