Biblia · 1 List Jana
1 List Jana 3
1 Patrzcie, jaką miłość dał nam Ojciec, abyśmy dziatkami Bożemi nazwani byli. Dlategoć świat nie zna nas, nie zna. 2 Najmilsi! teraz dziatkami Bożemi jesteśmy, ale się jeszcze nie objawiło, czem będziemy; lecz wiemy, iż gdy się on objawi, podobni mu będziemy; ujrzymy go tak, jako jest. 3 A ktokolwiek ma tę nadzieję w nim, oczyszcza się, jako i on czysty jest. 4 Każdy, co czyni grzech, ten i przestępuje; albowiem grzech jest przestępstwo zakonu. 5 A wiecie, iż się on objawił, aby grzechy nasze zgładził, a grzechu w nim nie masz. 6 Wszelki , kto w nim mieszka, nie grzeszy; ale ktokolwiek grzeszy, nie widział go, ani go poznał. 7 Dziateczki! niechaj was nikt nie zwodzi; kto czyni sprawiedliwość, sprawiedliwy jest, jako i on sprawiedliwy jest; 8 Kto czyni grzech, z dyjabła jest; gdyż od początku dyjabeł grzeszy. Na to się objawił Syn Boży, aby zepsował uczynki dyjabelskie. 9 Wszelki, co się narodził z Boga, grzechu nie czyni, iż jego w nim zostaje, i nie może grzeszyć, iż z Boga narodzony jest. 10 Po tem poznać Boże i dzieci dyjabelskie. Wszelki, który nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, i który nie miłuje brata swego. 11 Albowiem to jest poselstwo, któreście słyszeli od początku, abyśmy jedni drugich miłowali. 12 Nie jako Kain, który był z tego złośnika i zabił brata swego. A dlaczegoż go zabił? Iż uczynki jego złe były, a brata jego sprawiedliwe. 13 Nie dziwujcie się, bracia moi! was świat nienawidzi. 14 My wiemy, żeśmy przeniesieni z śmierci do , iż miłujemy braci; kto nie miłuje brata, zostaje w śmierci. 15 Każdy, co nienawidzi brata swego, mężobójcą jest; a wiecie, iż żaden mężobójca nie ma żywota wiecznego w sobie zostawającego. 16 Przez tośmy poznali miłość Bożą, iż on swoję za nas położył; i myśmy powinni kłaść duszę za braci. 17 A kto by miał majętność świata tego i widziałby brata swego potrzebującego, a zawarłby wnętrzności swoje przed nim, w nim zostaje miłość Boża? 18 Dziateczki moje! nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem i prawdą. 19 A przez to poznajemy, iż z prawdy jesteśmy i przed nim uspokojemy serca nasze. 20 Bo jeźliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niż serce nasze i wie . 21 Najmilsi! jeźliby serce nasze nas nie potępiało, ufanie mamy ku Bogu; 22 I o cokolwiek byśmy prosili, bierzemy od niego; bo przykazania jego chowamy i to, co się podoba przed jego, czynimy. 23 A toć jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli imieniowi Syna jego, Jezusa Chrystusa, i miłowali jedni drugich, jako nam przykazał. 24 Bo kto chowa przykazania jego, w nim mieszka, a on też w nim; a przez to znamy, iż mieszka w nas, to jest z Ducha, którego nam dał.
Słowniczek archaizmów (13)
- iż
- że
- onego
- ten, tamten
- albowiem
- ponieważ, bo
- zakon, zakonu
- Prawo Mojżeszowe (Tora)
- tedy
- wtedy, zatem
- nasienie
- potomstwo
- dziatki
- dzieci
- jeźli, jeźliby
- jeśli
- żywota
- życie; także: łono, brzuch
- duszę
- życie, osoba, człowiek
- jakoż
- a więc, jakże
- wszystko
- cały, każdy
- obliczem
- twarz; „przed obliczem” = w obecności
Biblia Gdańska, wyd. 1881, domena publiczna